Dindar Ayı Fıkrası

Dakikalarca süren bir kaçisin sonunda adamin ayagi

yerdeki dala takilmis ve düsmüs

ayi adamin üzerine atlamis, pençesini kaldirmis.

Tam vurmaya hazirlanirken adam

“TANRIM!!!” diye bagirmis.

Bir anda zaman durmus, ayi donmus,

ormandaki nehir bile akmaz olmus.

Bir anda orman kararmis ve gökyüzünden

bir isik huzmesi adamin üzerine parlamis.

Çok derinden gelen ilahi bir ses adama

“Yillarca bana inanmadin, yaradilisi kozmik bir kazaya bagladin,

sana bu durumda yardim etmemi mi istiyorsun?

Seni sevgili bir kulum mu saymaliyim?” demis.

Adam utanç içinde “Biliyorum bunca yildan sonra dindar

biri olmayi istemem haksizlik, ama belki AYIYI dindar yapabilirsiniz.

demis. Ses “Peki.” Diye Karsilik vermis ve isik kaybolmus.

Nehir tekrar akmaya baslamis. Her sey eski haline dönmüs

. Ayi pençesini indirmis, iki pençesini

de göge dogru çevirmis, ve konusmaya baslamis

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir